Gia to rock

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Κλαίμε όλοι: Nightstalker - Children of the sun.

Κλαίμε όλοι βλέποντας αυτή την ΚΛΙΠΑΡΑ.

Ένα βίντεο αφιερωμένο από τους στόκους σε όλους όσους κρατάνε τη φάση ζωντανή.

Συγκίνησις.

Μεγάλο κλιπ.

Συνεχίστε έτσι.

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Vista Chino - Peace

Πριν ξεκινήσουμε οποιαδήποτε κουβέντα, οφείλουμε να κάνουμε μια παραδοχή. Οι Kyuss είναι ένα συγκρότημα το οποίο χρήζει τεράστιας αποδοχής και "respect" από οπαδούς διαφόρων ειδών μουσικής. Αν έλειπαν αυτοί, πολλά πράγματα στο μουσικό χάρτη δε θα ήταν όπως τώρα. Αποτελεί συγκρότημα σταθμό. Δεν επεκτείνομαι άλλο, εξάλλου αν δεν ξέρετε τι εστί Kyuss δύσκολα θα πέσετε πάνω στο blog αυτό.

Reunion των Kyuss έγινε πριν λίγα χρόνια με το όνομα Kyuss Lives!, μετά από αιώνιες κόντρες μεταξύ των πρώην μελών. Για την ακρίβεια, κόντρα του Josh Homme με όλα τα υπόλοιπα μέλη. (Ο Brant Bjork, ντράμερ των Kyuss και από τις πιο συμπαθείς προσωπικότητες αυτού του είδους μουσικής, είχε δηλώσει μεταξύ άλλων πως δεν άντεχε άλλο τις τεράστιες αψιμαχίες μεταξύ John Garcia (φωνή) και Josh Homme, γι'αυτό και αναγκάστηκε να αφήσει πρώτος τη μπάντα.)

Εν τέλει, το reunion έγινε χωρίς αυτόν (όχι πως ήθελε), και αποφάσισε μετά από δύο πετυχημένα tour συναυλιών να βγάλει και δίσκο. Εν τω μεταξύ βρισκόταν εν εξελίξει οι δικαστικές διαμάχες, οι οποίες κατέληξαν στην αλλαγή του ονόματος από Kyuss Lives! σε Vista Chino.

Γενικά σαν εξυπνάκηδες τύποι γύρω από το θέμα της μουσικής, δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι έχουμε μία εμπάθεια εκ των προτέρων με όλα τα reunion. Παρ' όλα αυτά, είναι τεράστια η αγάπη για μια τέτοια μπάντα, που λες "δε γαμιέται" αν πρόκειται να ακούσεις ξανά τέτοια πράγματα όπως αυτά που μας είχαν χαρίσει οι Kyuss στις αρχές του 90'.

Και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ανεβαίνει το άλμπουμ αυτό. Οποιοσδήποτε λάτρεψε τον ήχο των Kyuss σίγουρα το αναζήτησε με τη μία, του χάρισε πολλές ακροάσεις, αλλά ταυτόχρονα ...ξενέρωσε κιόλας. Αχνοφαίνονται τα στοιχεία από παλιά, η φωνή του Garcia έχει χάσει αισθητά έδαφος, γενικώς, λίγα είναι εκείνα τα σημεία που τους κάνουν αντάξιους του παλιού τους εαυτού. Τα riff δεν είναι τα μεγαλοπρεπέστατα που κάποτε έγραφε ο Josh Homme, και μας δημιουργεί εμάς το ερώτημα, μήπως τελικά ήταν αυτός ο ίδιος ο καταλύτης της τότε επιτυχίας.

Όπως και να' χει, δε θα μπορούσε να μην είχε ανέβει ο δίσκος αυτός εδώ. Μας νίκησε η αδυναμία μας. Αν μιλούσαμε για κάποιο καινούριο συγκρότημα, κάπου στην αφάνεια, που είπε να βγάλει ένα πρώτο άλμπουμ με όλες του τις δυσκολίες, μπορεί να κάναμε και θετικές κριτικές. Όμως, για τους φτασμένους στονεράδες που στελεχώνουν αυτό το σχήμα, απογοητευόμαστε.

Josh Homme, μέχρι να ξαναεπιστρέψεις να τους βάλεις σε τάξη, θα ακούμε με μεγαλύτερη χαρά τον καινούριο δίσκο των Queens of the Stone Age, που γαμάει κιόλας. (ίσως επανέλθουμε για αυτό σε κάποιο ποστ αργότερα.)

Παρ' όλα αυτά, αξίζει κάποια ακούσματα. Όπως και να'χει, οι Kyuss είναι. Ή έστω, κάποιοι από αυτούς.

κλικ στην εικόνα για download.



Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Goatess - Goatess

Τι να κάνουμε, ναι, έχουμε σκληρύνει.

Η περίοδος είναι τέτοια. Παντελής απουσία έμπνευσης. Για τέτοια άλμπουμ θα γράφαμε μερικές παραγράφους, τώρα όχι, δε γίνεται. Μέχρι να επέλθει η ρημάδα προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Goatess λοιπόν, καινούρια δουλειά, καινούριο project από τον Christian Lindersson, εκ Σουηδίας ορμώμενοι. Όμορφα ριφφ, ωραίες groovy συνθέσεις, και η απαραίτητη doomίλα όπου χρειάζεται.

Στο εξώφυλλο ένα spooky σατανάκι είναι έτοιμο να ξαναγεννηθεί.

Υποσχόμαστε ότι θα επανερχόμεθα πιο συχνά τις επόμενες μέρες. Καλό φθινόπωρο.

κλικ στην εικόνα για download


Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Toundra - III

Ποιος είπε ότι δεν ακούμε post rock; Δέχομαι ότι είναι ένα είδος το οποίο δεν είναι στα ντουζένια του, ούτε πως μπορεί κάποιος να ζει μόνο με αυτό. Παρ' όλα αυτά, θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα ότι δεν μου τα έχουν πει ποτέ στο αυτί οι Mogwai, οι Explosions in the Sky, Slint, και πολλοί άλλοι. Και φυσικά βασιλιάδες αυτής της κατηγορίας είναι οι Godspeed You! Black Emperor, των οποίων είχαμε ανεβάσει το καινούριο άλμπουμ αλλά λόγω πνευματικών δικαιωμάτων η Google μας το διέγραψε γρήγορα γρήγορα.

Post rock λοιπόν, αξιοπρεπέστατο και ό,τι πρέπει, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ζεστό καλοκαίρι, εντός της Αθήνας. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με μια λίγο διαφορετική περίπτωση, από τις μπάντες που προαναφέραμε. Δεν είναι το κλασικό post rock που ξεκινώντας ίσα ίσα θα ακούγεται, θα χτίζεται σιγά σιγά με όργανα το ένα πάνω στο άλλο, έως ότου επέλθει κορύφωση σε κάποιο σημείο ενός μακρόσυρτου κομματιού.

Μιλάμε για μια μπάντα που ενώ ανήκει ξεκάθαρα στον post ήχο, είναι πιο στακάτη, πιο σκληρή, με κομμάτια από 5 έως 7 λεπτά, με αρχή μέση και τέλος. Παρ' ότι post λοιπόν, οι συνθέσεις είναι πιο ακριβείς, και ξεκάθαρες. Και φυσικά, τα παιδιά είναι μέταλ. Οι εκρήξεις, τα κοπανήματα, οι κιθάρες και τα σόλο, όλα είναι αντιπροσωπευτικά μιας ροκ-μέταλ μπάντας και τίποτε άλλο. Ενώ θα σκάσει και το βιολί, το αρμόνιο και ο,τιδήποτε άλλο σε διάφορα σημεία του άλμπουμ, ο ήχος παραμένει ροκ. Πράγμα που φυσικά δε θα μπορούσαμε να πούμε για τους Godspeed ή τους Sigur Ros πχ.

Ψάχνοντας στο νετ για να γράψω τούτες δω τις γραμμές, ανακάλυψα και τον όρο post metal. Ε, αυτό είναι αυτός ο ήχος, ξεκάθαρα.

Toundra λέγονται τα παιδιά μας λοιπόν, εκ Ισπανίας ορμώμενοι. Έχουν ακόμα δύο δίσκους στο ενεργητικό τους (Ι & ΙΙ προφανώς...), και ξέρουν τι κάνουν. Enjoy.

Click για download.

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Desiquilibrium: Ένα αποτυχημένο mixtape.

Όπως κάποτε μας είπε -και τον καταλαβαίνουμε τώρα- ο Cusack στην εκπληκτική ταινία High Fidelity, το να καταστρώνεις ένα "mixtape" είναι κάτι εξαιρετικά πολύπλοκο. Προσπαθείς να δανειστείς στίχους και μουσικές ξένων ανθρώπων για να εκφράσεις τα δικά σου συναισθήματα. "It's too delicate" έλεγε, και είχε απόλυτο δίκιο.

Τι προσπαθούμε να εκφράσουμε με το συγκεκριμένο mixtape? ούτε κι εμείς ξέρουμε ακριβώς. Έχει μεσολαβήσει καιρός από το προηγούμενο ποστ. Και ακόμα δεν είμαι σίγουρος άμα αξίζει τον κόπο να ποσταριστεί κάτι, κάτι που να έχει νόημα.

Μέσα στην παντελή απουσία δημιουργικότητας του τελευταίου διαστήματος, αυτή η playlist θα προσπαθήσει αποτυχημένα να περιγράψει αυτά που είναι αδύνατον να περιγραφούν. Γιατί, υπάρχουν στιγμές, που δε γίνεται να περιγράψεις. Με τίποτα. Ξέρεις όμως ακριβώς πώς και ποιες είναι. Και υπήρξαν μπόλικες από αυτές το τελευταίο διάστημα.

Ως εκ τούτου αυτό το mixtape είναι από τη μάνα του αποτυχημένο. Και πάει κάπως έτσι:

Η στιγμή που καταλαβαίνεις πού ακριβώς βρίσκεσαι. Με Sigur Ros, συνειδητοποιείς ότι είναι αν μη τι άλλο λάθος, που έκατσες μόνος σου εσύ και ο εαυτός σου. Παρ' όλα αυτά, δε θα το σταματήσεις, όπως ούτε και αυτό το εκπληκτικό -άτιτλο- τραγούδι.

Death in Vegas - Girl. Όπως κι αν πρόκειται να καταλήξει, η αφετηρία της σκέψης είναι πάντα ρομαντική. Άσχετα με την κατάληξη. Πριν ξεδιπλωθούν οι σκέψεις, πρέπει πρώτα να θυμηθείς.

Beck - Everybody's got to learn sometime. Κάποια στιγμή. Όλοι θα μάθουν, όλοι θα καταλάβουν. Ο καθένας θα έχει τις στιγμές αυτές, κάποια στιγμή. Θα σε καταλάβει τότε.

O Mark Lanegan, να σου λέει we all need a fix | at a time like this | But doesn't it feel good | to stay alive. Μέσα από την μουσική των Soulsavers, σε βάζει στη θέση σου, τη στιγμή της αποσύνθεσης. Some misunderstanding.

Η φωνή του Jack White σε σκίζει κι άλλο. Στη live εκτέλεση του Jolene, της Dolly Parton.

Οπωσδήποτε λείπεις από κάπου. I Appear missing, λέει ο κόμματος των Queens of the Stone Age. Go missing, no longer exist.

Screaming Trees - Black Sun Morning. Και το πρωί που θα έρθει, δε θα είναι και πολύ διαφορετικό.

Soundgarden - Fell on Black Days. What'soever I've feared | Has come to life | And what'soever I've fought off | Became my life. 

Συνειδητοποιείς ότι έχεις φτάσει στον πάτο. Δεν είναι όλα πάντα έτσι, σκέφτεσαι, προσπαθείς να βάλεις φρένο. Valley of the Sun - Riding the Dunes.

Φταίνε και άλλοι, πάντα. Κάποια στιγμή είναι που θα πεις το μεγαλεπίβολο άντε γαμήσου. Μία ωδή στον κανένα. Το λένε για σένα οι Smashing Pumkins.

Κάποια στιγμή λοιπόν θα αναρωτηθείς και το γιατί. Σε περιμένουν στη γωνία οι Tool, και θα σου τα πουν. Tool - Sober.

Τελικά όμως τα πράγματα κάνουν κύκλο. Πάλι στα ίδια, οι ίδιες σκέψεις ανακυκλώνονται. Μετά την πρώτη βόλτα ήρθες στο ίδιο σημείο. Έτσι θα πηγαίνει από εδώ και πέρα. Το παίρνεις απόφαση, θα είσαι στον πάτο. Τρύπες - Δεν Υπάρχω.

Nirvana - Milk it. Τελειωτικό χτύπημα, χωρίς επεξήγηση.

Ώπα ώπα. Διακόπτης.



Giatorock proudly presents
Desiquilibrium: An imaginative fail of a mixtape.