Gia to rock

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα stoner rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα stoner rock. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Graveyard - Lights out

Είναι φοβερό αυτό που γίνεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Αν έκανε κάποιος μια εκτίμηση για το τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η κρίση στο γενικότερο κομμάτι της μουσικής (σκηνή, συναυλίες, μπάντες), σίγουρα δε θα έβλεπε τα πράγματα και πολύ φωτεινά. Πόσες συναυλίες να γίνουν στην Ελλάδα και πόσο κόσμο να μαζέψουν; ποιος θα πάει; ποιο συγκρότημα θα επιλέξει να έρθει σε κατεστραμμένη χώρα για να κάνει live?

Κι όμως, εδώ έρχεται να διαψευστεί και η πιο αισιόδοξη εκτίμηση. Τα πράγματα είναι πιο καλά όχι απ' όσο τα περιμέναμε, αλλά ακόμα καλύτερα απ' ότι προ κρίσης, προ ολικής καταστροφής. Είναι γύρω στην πενταετία και λίγο παραπάνω που η εγχώρια μουσική σκηνή ανθίζει. Που ξεπηδούν όλο και περισσότερες αξιοπρεπέστατες μπάντες από δω κι από 'κει, με ένα φανατικό κοινό που όλο και μεγαλώνει, ακολουθεί και παρακολουθεί, έχει ταυτότητα, μυαλό, συνείδηση, γεμίζει μαγαζιά, χώρους συναυλιών και φεστιβάλ. Κόσμος που γνωρίζει έτσι θα την παλέψει και μέσα στην κρίση, μέσα σε όλα τα προβλήματα. Μπάντες που δεν πάνε να πιάσουν "την καλή", αλλά ξέρουν και έχουν απόλυτη συνείδηση ότι αυτό το κάνουν στην κυριολεξία "ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΚ".

Ως εκ τούτου, και με ένα τέτοιο target group να δίνει τον τόνο πάντα και παντού, και τα live που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να μας κάνουν να τρίβουμε τα μάτια μας. Τα μαγαζιά στα οποία έχουμε λιώσει τη ζωή μας, βλέπε ΑΝ, Gagarin, ή και καινούρια όπως το Six Dogs και το Zero, έχουν στην κυριολεξία κάθε μέρα ένα live άξιο παρακολούθησης. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε δει Sleep, Down, Clutch, Kvelertak, Radio Moscow, Truckfighters, Red Fang, Jucifer... και δεν τελειώνει, σίγουρα ξεχνάω πολλούς.

Μία από αυτές τις αξιόλογες μπαντάρες θα είναι και οι Graveyard, αυτή την Παρασκευή 29/11.

Πρόκεται για μία ακόμα blues/rock/psych/stoner -όπως θες πες την- μπάντα από τη Σουηδία, που έχει πολλά να μας πει. Ενεργοί από το 2007, με τρία άμπουμ στο ενεργητικό τους (Graveyard, Hisingen blues, Lights out). Ανεβάζω τον τελευταίο και ομολογουμένως καλύτερό τους δίσκο για download.

Garage, Rock 'n' roll (Industry of murder, Seven seven, Fool in the end), μπαλάντες αλά 70's κλάψα (Slow motion countdown, Hard time lovin', 20/20 tunnel vision), με ουρλιαχτά αλά Led Zeppelin ή κάτι τέτοιο, ποιο βαριά riff (The suits, the law and the uniform, Endless Night, Goliath) για αλατοπίπερο. Ένας δίσκος με λίγο απ΄ όλα, χορταστικός χωρίς κοιλιές και άσκοπα γεμίσματα. Κατεβαίνει πανεύκολα. Είναι το καλύτερο δείγμα να γευτείς, ενδεικτικό για το τι θα παιχτεί την Παρασκευή, ιδανικό για να σε πείσει να έρθεις, καθώς απ' ότι φαίνεται παίζουν τα περισσότερα -αν όχι όλα- κομμάτια από αυτό το άλμπουμ.

Τα λέμε την Παρασκευή λοιπόν. Για endless night.

http://thepiratebay.pe/torrent/7912058/Graveyard_-_Lights_Out_2012







Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Κλαίμε όλοι: Nightstalker - Children of the sun.

Κλαίμε όλοι βλέποντας αυτή την ΚΛΙΠΑΡΑ.

Ένα βίντεο αφιερωμένο από τους στόκους σε όλους όσους κρατάνε τη φάση ζωντανή.

Συγκίνησις.

Μεγάλο κλιπ.

Συνεχίστε έτσι.

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Vista Chino - Peace

Πριν ξεκινήσουμε οποιαδήποτε κουβέντα, οφείλουμε να κάνουμε μια παραδοχή. Οι Kyuss είναι ένα συγκρότημα το οποίο χρήζει τεράστιας αποδοχής και "respect" από οπαδούς διαφόρων ειδών μουσικής. Αν έλειπαν αυτοί, πολλά πράγματα στο μουσικό χάρτη δε θα ήταν όπως τώρα. Αποτελεί συγκρότημα σταθμό. Δεν επεκτείνομαι άλλο, εξάλλου αν δεν ξέρετε τι εστί Kyuss δύσκολα θα πέσετε πάνω στο blog αυτό.

Reunion των Kyuss έγινε πριν λίγα χρόνια με το όνομα Kyuss Lives!, μετά από αιώνιες κόντρες μεταξύ των πρώην μελών. Για την ακρίβεια, κόντρα του Josh Homme με όλα τα υπόλοιπα μέλη. (Ο Brant Bjork, ντράμερ των Kyuss και από τις πιο συμπαθείς προσωπικότητες αυτού του είδους μουσικής, είχε δηλώσει μεταξύ άλλων πως δεν άντεχε άλλο τις τεράστιες αψιμαχίες μεταξύ John Garcia (φωνή) και Josh Homme, γι'αυτό και αναγκάστηκε να αφήσει πρώτος τη μπάντα.)

Εν τέλει, το reunion έγινε χωρίς αυτόν (όχι πως ήθελε), και αποφάσισε μετά από δύο πετυχημένα tour συναυλιών να βγάλει και δίσκο. Εν τω μεταξύ βρισκόταν εν εξελίξει οι δικαστικές διαμάχες, οι οποίες κατέληξαν στην αλλαγή του ονόματος από Kyuss Lives! σε Vista Chino.

Γενικά σαν εξυπνάκηδες τύποι γύρω από το θέμα της μουσικής, δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι έχουμε μία εμπάθεια εκ των προτέρων με όλα τα reunion. Παρ' όλα αυτά, είναι τεράστια η αγάπη για μια τέτοια μπάντα, που λες "δε γαμιέται" αν πρόκειται να ακούσεις ξανά τέτοια πράγματα όπως αυτά που μας είχαν χαρίσει οι Kyuss στις αρχές του 90'.

Και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ανεβαίνει το άλμπουμ αυτό. Οποιοσδήποτε λάτρεψε τον ήχο των Kyuss σίγουρα το αναζήτησε με τη μία, του χάρισε πολλές ακροάσεις, αλλά ταυτόχρονα ...ξενέρωσε κιόλας. Αχνοφαίνονται τα στοιχεία από παλιά, η φωνή του Garcia έχει χάσει αισθητά έδαφος, γενικώς, λίγα είναι εκείνα τα σημεία που τους κάνουν αντάξιους του παλιού τους εαυτού. Τα riff δεν είναι τα μεγαλοπρεπέστατα που κάποτε έγραφε ο Josh Homme, και μας δημιουργεί εμάς το ερώτημα, μήπως τελικά ήταν αυτός ο ίδιος ο καταλύτης της τότε επιτυχίας.

Όπως και να' χει, δε θα μπορούσε να μην είχε ανέβει ο δίσκος αυτός εδώ. Μας νίκησε η αδυναμία μας. Αν μιλούσαμε για κάποιο καινούριο συγκρότημα, κάπου στην αφάνεια, που είπε να βγάλει ένα πρώτο άλμπουμ με όλες του τις δυσκολίες, μπορεί να κάναμε και θετικές κριτικές. Όμως, για τους φτασμένους στονεράδες που στελεχώνουν αυτό το σχήμα, απογοητευόμαστε.

Josh Homme, μέχρι να ξαναεπιστρέψεις να τους βάλεις σε τάξη, θα ακούμε με μεγαλύτερη χαρά τον καινούριο δίσκο των Queens of the Stone Age, που γαμάει κιόλας. (ίσως επανέλθουμε για αυτό σε κάποιο ποστ αργότερα.)

Παρ' όλα αυτά, αξίζει κάποια ακούσματα. Όπως και να'χει, οι Kyuss είναι. Ή έστω, κάποιοι από αυτούς.

κλικ στην εικόνα για download.



Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Goatess - Goatess

Τι να κάνουμε, ναι, έχουμε σκληρύνει.

Η περίοδος είναι τέτοια. Παντελής απουσία έμπνευσης. Για τέτοια άλμπουμ θα γράφαμε μερικές παραγράφους, τώρα όχι, δε γίνεται. Μέχρι να επέλθει η ρημάδα προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Goatess λοιπόν, καινούρια δουλειά, καινούριο project από τον Christian Lindersson, εκ Σουηδίας ορμώμενοι. Όμορφα ριφφ, ωραίες groovy συνθέσεις, και η απαραίτητη doomίλα όπου χρειάζεται.

Στο εξώφυλλο ένα spooky σατανάκι είναι έτοιμο να ξαναγεννηθεί.

Υποσχόμαστε ότι θα επανερχόμεθα πιο συχνά τις επόμενες μέρες. Καλό φθινόπωρο.

κλικ στην εικόνα για download


Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

Clutch - Earth Rocker

Μια από τις πιο αγαπημένες μπάντες της συντακτικής ομάδας του blog αυτού. Ήμασταν και στις δύο συναυλίες τους επί ελληνικού εδάφους, και φυσικά θα είμαστε και στην τρίτη και φαρμακερή, στις 27 Ιουνίου.

Ως εκ τούτου, δε θα μπορούσε να λείπει ποστ σε αυτό εδώ το blog για το καινούριο άλμπουμ των Clάτσαρων. Παρ' όλα αυτά, αφήσαμε μερικές μέρες να περάσουν από τότε που βρέθηκε το άλμπουμ στα χέρια μας, κυρίως για να μην κάνουμε κάποια βιαστική κίνηση, μην πούμε ότι ο δίσκος γαμάει ή δε γαμάει χωρίς να έχουμε εντρυφήσει αρκετά και βγάλουμε καμία λάθος εντύπωση.



Βάλαμε λοιπόν το δίσκο να παίζει στον υπολογιστή μας όταν αράζουμε σπίτι, στο αυτοκίνητό μας όταν κάνουμε κάποια διαδρομή (κάνουμε πολλές το τελευταίο διάστημα), στο mp3 μας όταν βαράμε καμιά σκοπιά (πολλές κι αυτές). Σύνολο παιξιμάτων γύρω στα 3546 (συν αυτό την ώρα που γράφεται το ποστ). Αριθμός αρκετός ίσως για πιο εμπεριστατωμένη άποψη.

Μετά από 3546 παιξίματα λοιπόν, ο κύβος ερρίφθη: Ο ΔΙΣΚΟΣ ΓΑΜΑΕΙ. Οι Clutch είναι αυτοί που είναι, χωρίς βερμπαλισμούς και πολλούς πειραματισμούς. Γι' αυτό τους αγαπάμε και γι' αυτό κι αυτοί μας αφήνουν πάντα ικανοποιημένους. Και θα επιβραβευθούν με μια sold-out κατάσταση στις 27/6 στο VOX(!).

Earth Rocker λοιπόν, γήινο rock ολκής. Για αρχή, κρατάμε το εξής πράγμα. Τι θεός είναι αυτός ο Neil Fallon επιτέλους. Βραχνή τσαμπουκαλίδικη φωνάρα που πηγάζει κυριολεκτικά από το μούσι του (επίσης ζηλευτό). Μας γουρλώνει τα μάτια, μας μαλώνει ξανά, μας τη λέει κανονικά.

Έχει αφήσει και μαλλάκι πίσω, λασπωτήρα φάση
Σαν γενικό συμπέρασμα, μιλάμε σίγουρα για έναν δίσκο πολύ καλύτερο από τον προηγούμενό τους, φαίνεται σαν να έχουν ξαναβρεί την όρεξή τους. Ευχόμαστε η όρεξη αυτή να βγει στο εγχώριο live τους τον Ιούνιο. Μέχρι το επόμενο, θα φχαριστιόμαστε λίγο περισσότερο την κατανάλωση μπύρας.

Κάνουμε κλικ στην εικόνα για άμεσο mp3 download, αν και αργά ή γρήγορα θα μας απαγορέψουν το link οι αλήτες. Και αργά ή γρήγορα και όλο το μπλογκ. Update: Πλεόν δεν υπάρχει λινκ...



Η setlist του δίσκου πάει ως εξής.

Earth Rocker: Μας βάζει στο ψητό κατευθείαν. "What's this about limits, sorry, I don't know none". Και ο στίχος τα λέει όλα. Είμαι γήινος ροκάς μας λέει ο Fallon, και γελάει μέσα στα μούτρα μας. Το χιτάκι του δίσκου μας σκάει πρώτο πρώτο.

Crucial Velocity:Σκοτεινό ξεκίνημα, γκρουβάτη συνέχεια, και με αναφορά στο κατά πολλούς πρώτο rock 'n' roll blues κομμάτι που γράφτηκε ποτέ, Rocket “88”. 
 
Mr. Freedom και DC Sound Attack: Συνεχίζουν οι ριφάρες, συνεχίζει το γκρουβ χωρίς να μας ρίξει καθόλου, με το DC να είναι το “νοτιότερο” κομμάτι του δίσκου. Είναι το σημείο που συνειδητοποιείς ότι το άλμπουμ αρχίζει και γίνεται πολύ καλό.

Unto the Breach: Από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου, καλό κοπάνημα, ωραία φωνητικά από Fallon, ριφφ από κιθάρα με slide.

Gone Cold: Το αριστούργημα του δίσκου. Τα λόγια είναι περιττά, μιλάμε για το νέο Regulator.

The Face: Πιο αργός ρυθμός, πιο μελαγχολικός ο Neil, μας μιλάει για το σκληρό ροκ που χάθηκε, ειρωνεύεται το “καθαρό πρόσωπο” του τωρινού ροκ. “Uncounted Les Pauls, are sainted to the sky, where there was darkness, now only light. Uncounted Jazzmasters, rising up from the bottom of the sea, the wicked are nought, the righteous are free...”

Book, Saddle, and Go: Κοφτό ριφάκι, κοφτά φωνητικά. Εδώ κάνουμε τσιγάρο σιγά σιγά πριν το φινάλε.

Cyborg Bette: Το πιο rock 'n' roll κομμάτι του δίσκου, κάπως πιο χορευτικό από τα άλλα, αν μπορούσαμε να το πούμε έτσι. Ωραίο κοπάνημα στο ρεφραίν. Βασικά, πολύ ωραίο κοπάνημα στο ρεφραίν.

Oh Isabella: Μια γυναίκα θα πρέπει να αισθάνεται τυχερή κάπου εκεί στο Ohio. Όχι τραγούδι για καντάδα, κάποιοι αγαπάνε για το ροκ.

The Wolf Man Kindly Requests...: Ωραίο φινάλε. Γκρουβάτο, τέλειο. Κεφάλι πάνω κάτω, Fallon φωνάζει HEY. Ό,τι πρέπει.

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012

Valley of the sun - Sayings of the seers.

Αυτό το άλμπουμ ανεβαίνει για έναν και μόνο λόγο. Για το ροκ.

Ξυπνάς ψιλονωρίς, κάθεσαι στον υπολογιστή γιατί έχεις δουλίτσα να κάνεις, κάτσε να βάλουμε κάνα τραγούδι πρώτα, related στο related, μια καθημερινότητα, μια ρουτίνα, φραπεδάκι, τίποτα το ιδιαίτερο, ώσπου...

ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ. Τι είναι αυτό που πέτυχες. Ψάχνεις. Ψάχνεσαι. Αμερικάνοι Δύο EPs όλα κι όλα. Valley of the sun. Myspace, bandcamp και όλα τα σχετικά. Πρέπει να παίξει download.

Κάτι πάει καλά σήμερα. Ε, ας το μπλογκάρουμε κιόλας, μιας και έχουμε καιρό.

Από την περιγραφή τους:
If Monster Magnet, The Sword and Black Sabbath had Chris Cornell as their vocalist it might come close to how these guys sound.

Ε ΝΑΙ. Καλή μας ακρόαση.
Κλικ για άμεσο download.

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Nightstalker - Dead Rock Commandos


ΚΑΙ ΝΑΙ.

Νέο άλμπουμ από τους Στόκους της καρδιάς μας. Ισιώστε ηχεία υπολογιστή και πάμε. Στο συγκεκριμένο pc που γράφω έχει ακουστεί περί τις 20 φορές σήμερα and counting.

Πολυαναμενόμενο άλμπουμ, ειδικά μετά από το -σταθμό για την εγχώρια σκηνή- Superfreak του 2009. Κάτι Super Van Vacation, κάτι Macho Libre, έχουμε πήξει φέτος. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι.

Δεν έχουν χάσει καθόλου φόρμα και όρεξη, παρ' όλο που το φοβόμασταν γιατί -για τα δεδομένα των Nightstalker- είναι σύντομο το διάστημα που έχει μεσολαβήσει μεταξύ Superfreak και Dead Rock Commandos.

Πρώτη απόπειρα και "εκτός συνόρων" για τα δικά μας παιδιά, υπό την αιγίδα της Small Stone Recordings. Ας ελπίσουμε αυτό να είναι και η ευκαιρία για κάτι που αν μη τι άλλο αξίζει στους stalker, μία αξιοπρεπής εμφάνιση και στο εξωτερικό, όπου πραγματικά δεν έχουν ΤΙΠΟΤΑ να ζηλέψουν από άλλες πρωτοκλασάτες μπάντες του είδους.

Ωραίο άλμπουμ, όχι όμως κατάλληλο για κάποιον ο οποίος δεν ξέρει καθόλου περί τίνος πρόκειται Nightstalker. Σε τέτοια περίπτωση, ας ξεκινήσει από ΕΔΩ. Για κάποιον όμως που έχει μια ιδέα, μπαίνει κατευθείαν στο ζουμί.

Ίσως θα λέγαμε κινείται σε λίγο πιο αργούς-ψυχεδελικούς ρυθμούς σε κάποια σημεία (Childer of the sun, Back to dirt στη μέση του δίσκου). Κατά τα άλλα οι ριφάρες καλά κρατούν (blues-βρωμιά riff για Soma και Rockaine, classic stalkeroκατάσταση στο One million broken promises), τα "χιτάκια" (όπως το ομώνυμο Dead Rock Commandos) που θα κάνουν τον καθέκαστο χαμό του στυλ όλοι χέρια ψηλά, τραγουδάμε ρεφραίν, ο Αργύρης λέει "πάμε παιδάκια" κλπ κλπ γνωστά πράγματα. Ξεκίνημα με το "Go get some" που σε χώνει μέσα κατευθείαν, και τέλος με το ΚΟΒΩ ΦΛΕΒΑ Underdog.

Ωραίος δίσκος από την αρχή ως το τέλος. Μένουμε ενήμεροι από το website τους για το πότε θα τους δούμε live.

Σκάω, μπήκε το Underdog στα ακουστικά μου.

Κλικ στην εικόνα για download.




Κυριακή 20 Μαΐου 2012

Sleep σήμερα ε

Μαλάκες όποιος είναι Αθήνα ας πάει στους Sleep σήμερα ε.


Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Nightstalker - Superfreak

Imam Baildi την Πέμπτη, Last Drive Παρασκευή, σήμερα Σάββατο Nightstalker και 1000mods στο ΑΝ club. Η συντακτική ομάδα του blog αυτού δεν έχει κανένα παράπονο, την έχει πάει μια χαρά η χριστουγεννιάτικη βδομάδα.

Για τους Last Drive, δεν έχουμε να πούμε και πολλά, είναι γνωστές οι συστάσεις χρόνια τώρα. Ακόμα και αν δεν είσαι και ο πιο μεγάλος φαν αυτού του είδους, όποιος κι αν είσαι, ό,τι όρεξη κι αν έχεις, για χαλαρή μπυρίτσα από μακριά ή για ξύλο μπροστά, οι Last Drive θα σε καλύψουν. Είναι πόσων χρονών και ακόμα στη σκηνή δεν έχουν ξενερώσει δευτερόλεπτο, είναι όπως τους θέλουμε να είναι. Από τα reunion που λες ότι αξίζουν τον κόπο, έπρεπε να γίνουν. Και αυτό είναι αυταπόδεικτο όταν μετά από 3 χρόνια ακόμα χώροι όπως το Gagarin και το Fuzz βγαίνουν sold out. Θεοί.

Είμαστε λοιπόν έτοιμοι και υπ' ατμόν για το επόμενο live της εβδομάδας, Nightstalker και 1000mods. Σε μερικές ώρες από τη στιγμή που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές ξεκινάει η -καθιερωμένη- βραδυά της παραμονής Χριστουγέννων στο ΑΝ. Προς το παρόν μπορείτε να τσιμπήσετε το τελευταίο άλμπουμ της ιστορικότερης stoner εγχώριας μπάντας, Superfreak. (κλικ στην εικόνα.) Ευχόμαστε και σε αυτούς να συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο.

Ένα φλασκί με πεντάρι metaxa και φύγαμε.
Επανερχόμεθα.



Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

1000mods - Super Van Vacation

Πριν μιλήσουμε για μουσική και τέτοια, τα παιδιά αυτά αξίζει να γίνουν γνωστά μόνο και μόνο για τον τρόπο έμπνευσης του ονόματός τους. Τους λένε λοιπόν 1000mods, γιατί πολύ απλά κατάγονται και μένουν στο Χιλιομόδι Κορινθίας...


Και έχουμε και λέμε λοιπόν. Ελληνικό γκρουπ, με ταυτότητα την οποία έχει χτίσει χρόνια τώρα με τις live εμφανίσεις του, και, παρ' όλο που δεν είχε κάποια κυκλοφορία άλμπουμ ως τώρα, έχει γίνει γνωστό στους "κύκλους" αυτούς. Κύκλοι που απ' ότι φαίνεται καλά κρατούν στην Ελλάδα.

Ήχος που ως επί το πλείστον θυμίζει Kyuss, που ναι, δεν γερνάει μια δεκαετία μετά. Το άλμπουμ είναι ηχογραφημένο σε home studio στο Χιλιομόδι, αλλά για την παραγωγή του επιστρατεύτηκε κοτζάμ Billy Anderson (Melvins, Orange Goblin, Eyehategod, 7 year bitch κ.α). Πάντα κάτω από την ομπρέλα της -respect- Spinalonga Records.

Μακάρι να βρουν ευκαιρία να κάνουν κάτι ανάλογο και τα πολλά ακόμα ελληνικά συγκροτήματα που βρίσκονται στην ίδια φάση, να τους μάθει κι ο "έξω κόσμος" ακόμα περισσότερο. Εμείς θα είμαστε εδώ να ανεβάζουμε τα άλμπουμ τους και να επικροτούμε τις προσπάθειές τους. Πίνοντας μια μπυρίτσα και καπνίζοντας.

Κλικ στην εικόνα για download



Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Εκτός Θέματος!

Παντελώς απούσα η συντακτική ομάδα του μπλογκ αυτού, ενώ καίγεται το σύμπαν εδώ και πολλές ημέρες. 

Είναι σχεδόν βέβαιο λοιπόν, ότι οι εξυπνάδες τύπου "ανεβάζω στο μπλογκ την ψαγμένη μουσικούλα που άκουσα τις προάλλες και μου άρεσε" μάλλον είναι για όταν οι συνθήκες είναι ήρεμες και ήμερες.

Βρισκόμαστε κατά τη διάρκεια του "τίποτα δεν είναι μια από τα ίδια". Έχει αρχίσει και δεν μένει τίποτα ανεπηρέαστο. Άρα ο χαρακτήρας ενός μπλογκ τύπου "ανεβάζω μουσικούλες" και τελεία, δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσε να στέκει τώρα. Σε πρώτη φάση σκέφτεσαι αν αξίζει να καταναλώνεις φαιά ουσία και χρόνο για να ακούσεις κανένα δισκάκι ή να γράψεις μια καλή περίληψη ή αφιέρωμα της ζωής του RL Burnside ή της Amy Winehouse (βλ. προηγούμενα posts, γαμάνε). Τι σκατά νόημα έχει ρε βλάκα, εδώ γαμιέται το σύμπαν. Και θα έχεις και λίγο δίκιο.

Κι αναρωτιέσαι καμιά φορά. Θα μπορούσε να γίνει και χωρίς αυτά; Μπορεί να δυσκολεύεσαι και να ζορίζεσαι πιο πολύ να πληρώσεις το ρεύμα ή το internet, αλλά, άπαξ και το πληρώσεις και το pc δουλεύει ακόμα, θα ακούσεις μουσική ή δεν θα ακούσεις; Κι άμα πετύχεις και κανένα καλό άλμπουμ, τη γάμησες. Θα σκάσεις αν δεν το πεις σε κανέναν. Άσ' τα, και λες μέσα στον πανικό για τους Hellacopters που ανακάλυψες τώρα, ενώ είναι πόσα χρόνια συγκρότημα, και ήταν και τόσο καιρό στον σκληρό σου, και τι μπαντάρα που είναι, και μπλα μπλα... ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ ΡΕ. ΕΚΤΟΣ. Δεν βοηθάς έτσι.

Ίσως θέλει λίγο πιο ψυχραιμία. Είναι έτσι; Δεν βοηθάει όντως; Και μετά κάθεσαι και σκέφτεσαι. Η διέξοδος, η αντίσταση, και τέτοιες "ξύλινες" έννοιες είναι τόσο μονοσήμαντες; Ίσως όχι. Μια συναυλία ή ένα ποτήρι μπύρα ή έστω μια χαζοκουβέντα για το ποιος μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει τους Radiohead ή τους Pink Floyd (κανείς) πολλές φορές είναι -για σένα- τόσο αποτελεσματικές, ισοδυναμούν όσο μια διαδήλωση. Για την ακρίβεια, η "διαδήλωση" είναι αυτή που πρέπει να διαπνέει και όλα τα υπόλοιπα. Για να καταφέρουμε μια μέρα, να μην είμαστε "εκτός θέματος" σε ό,τι κι αν λέμε.

Κι εσύ που διαβάζεις αυτές εδώ τις γραμμές, ξέρεις σίγουρα και έχεις συζητήσει καμιά φορά (εκτός κι αν είσαι βλάκας) για το πότε σκατά θα βγουν οι καινούριοι Rage Against the Machine, έχουμε βαρεθεί όλο τα ίδια και τα ίδια "soundtracks". Εκτός θέματος κι αυτό; Μάλλον όχι.

Ε γι' αυτούς τους παραπάνω λόγους λοιπόν, θα ακούσεις και Hellacopters στο σπίτι, θα τους πεις και στον Μήτσο άμα τον δεις, κάνα τραγούδι τους status στο msn, και επειδή είσαι και λίγο ψώνιο θα το βάλεις και στο "για το ροκ". Και για να επιστρέψουμε στα λεγόμενα της τρίτης παραγράφου, τα παραπάνω δεν θα γίνουν μία από τα ίδια. Ναι οκ, συζητάμε χαιρόμαστε ανεβάζουμε μουσικούλες και τέτοια, αλλά όχι τελεία.

Σκάσε. Στο δια ταύτα.
Πολύ καλή μπάντα. Τους είχα στον σκληρό μου 300 χρόνια και εκτός από μια διαγώνια "περασιά", δεν τους είχα ξανακουμπήσει. Σίγουρα έχασα κάτι. Μην το χάσετε κι εσείς. Andersson, Dahlqvist, Hakansson, Eriksson, Lindstrom, Hellberg, άκου κάτι ονόματα, όχι δεν είμαι Σουηδός σου λέω, κι αυτοί Σουηδοί ΝΑΙ, αμάν. Έλεος. Όχι δεν το κάνω επίτηδες.

Τεσπά. Κατεβάστε το αλμπουμάκι, τσάμπα είναι. Ένα compilation με δικά τους τραγούδια. Γκαραζοφέρνουν.

ΥΓ. Δεν είναι οι καινούριοι Rage Against the Machine. Άμα βγουν θα το μάθεις και θα μου κάνεις comment.

ΥΓ2. Στην τελική, δεν είμαστε ΚΝίτες, καταδικασμένοι να ακούμε Βασίλη Παπακωνσταντίνου μέχρι να πεθάνουμε. Εκεί θέλει να καταλήξει το ποστ αυτό.
ΥΓ3. Δεν έχω τίποτα με τον Βασιλάρα, αντιθέτως, τον πάω απίστευτα. 

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Lowrider - Ode to Io

Καλοκαίρια, διακοπές, και μετά δουλειά (boring), μπλόκα, ένας αχταρμάς, ξενύχτια, και επιτέλους επανερχόμεθα με ένα δισκάκι για το ροκ όνομα και πράγμα.

Κανένας πούστης δεν ξέρει γιατί αυτά τα παλικάρια έβγαλαν μόνο ένα δίσκο και μετά εξαφανίστηκαν. Ίσως επειδή είναι Σουηδοί και αυτοί πέφτουν σε κατάθλιψη εύκολα, δεν ξέρω.

Ναι, τολμώ να το πω, πως μετά τους Kyuss βάζω τους Lowrider. Ο δίσκος αυτός είναι κάτι το τιτανοτεράστιο για το είδος.

Ερχόμενοι -κι αυτοί- από την λεβεντομάνα δισκογραφική Meteor City (Hermano, Nebula, Unida, Atomic Bitchwax, και οι δικοί μας -θεοί- Nightstalker).

Έλα ρε. Ξεκόλλα. Δε μπορεί από τη Σουηδία να βγήκε τέτοιο πράγμα. Πραγματικά δε μπορεί.

Κλικ στην εικόνα για download.



Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011

Five Horse Johnson - The mystery spot

Καμιά φορά δεν χρειάζεσαι και πάρα πολλά.

Θέλω απλά μια μπάντα που να γαμάει. Τέλος.

Guest σε αυτό το άλμπουμ ο ντράμερ των Clutch, Jean-Paul Gaster. Να δούμε αν αυτή η πληροφορία χτυπήσει παραπάνω downloads. Όχι ότι έχουμε παράπονο.

Kick ass Rock 'n' Roll. Click ον δι ίματζ to download.





ΥΓ. Δεν είναι rednecks (!). Είναι από το Ohio. Άκουσ' εκεί.

Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

The mob goes wild: Clutch Live @gagarin, 21-6-2011

Είχε τύχει να δω και την περσινή τους συναυλία, αλλά δεν είχα μπλογκ τότε :)

Ακόμα κι αν απουσίαζε ο ενθουσιασμός του να βλέπεις κάτι για πρώτη φορά, το live ήταν το ίδιο γαμάτο με πέρυσι, αλλά με μία βασική διαφορά. Το setlist ήταν κάπως "απαλλαγμένο" από την υποχρέωση "έχω βγάλει μόλις καινούριο δίσκο". Άρα πολλά από τα -κατά γενική ομολογία- κάπως βαρετά κομμάτια του καινούριου δίσκου απουσίαζαν, και μπήκαν στη θέση τους κάποια παλιά και αγαπημένα.

Τα έσπασαν όλα πάλι τα μουνάκια.


Έτσι λοιπόν σε ένα Gagarin σχεδόν τίγκα, μέσα στον ιδρώτα και την stonero-redneck μουσάδα, απολαύσαμε μία ΜΠΑΝΤΑΡΑ που αν και 20 χρόνια εν ενεργεία μας δείχνει ότι δεν έχει ξενερώσει ούτε δευτερόλεπτο. Όπως είπε και ο Neil Fallon: "Είμαστε ενθουσιασμένοι που βρισκόμαστε στην Ελλάδα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απορώ γιατί δεν το κάναμε εδώ και 20 χρόνια. Θα το κάνουμε για τα 20 επόμενα". Εκεί θα είμαστε να σας δούμε.

Την λατρεύω αυτή τη μπάντα. 

Μεγάλη μαγκιά που ξεκίνησαν με Pure Rock Fury και τέλειωσαν με το Burning Beard. Τα αγαπώ αυτά τα τραγούδια.

ΥΓ1. Neil Fallon θέλω το μούσι σου.

ΥΓ2. Ανέβασα την setlist του live ΕΔΩ. Έτσι για δωράκι. Δυστυχώς δεν έπαιξαν το Regulator. Κατεβάστε το μόνοι σας.




Μελανό σημείο: Ρε μαλάκες, πότε θα καταλάβετε ότι το Spacegrass από τον πρώτο δίσκο δεν ακούγεται! Προτιμάμε και ψηφίζουμε τα Big News I,II.

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

The Sword - Warp Riders

Νιώθω μερικές φορές σαν γραφικός μεταλάς. Κάθομαι κι ακούω σπίτι καμιά φορά μουσικές που θεωρητικά "έχουν πεθάνει".

Κι όμως, είμαι πολύ λάθος. Υπάρχουν άπειρες ΚΑΙΝΟΥΡΙΕΣ μπάντες που εκπλήσσουν. Έρχονται να διαψεύσουν εμένα -"δεν είσαι από άλλη εποχή, πατάς ακόμα στη γη"- και να βάλουν και δάχτυλο στον κάθε εξυπνάκια που θεωρεί αυτό το είδος μουσικής "πεθαμένο", "ξεπερασμένο" και άλλα τέτοια.

Μπορεί να μην είναι καμιά καινοτομία, μπορεί να μην είναι κάτι που δεν έχουμε ξανακούσει ποτέ, αλλά ....γαμάει, τι να κάνουμε. Δεν χρειάζεται πάντα να βουτήξεις στα άδυτα της δημιουργίας για να βγάλεις καλό αποτέλεσμα. Μπορεί καμιά φορά μια κρύα μπύρα να αρκεί.

Κάτι ήξεραν οι Lamb Of God και οι Clutch όταν διάλεξαν τους The Sword για support στα αμερικάνικα tour τους. Ελπίζουμε η σκυτάλη να συνεχιστεί να παραδίδεται από γκρουπ σε γκρουπ, σαν από γενιά σε γενιά, και οι προ-προ-προ παππούδες Melvins να κοιτάζουν από μακριά καμαρώνοντας.

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλες.

Download it!

κλικ στην εικόνα για download.





ΥΓ. Μόνο ένα πράγμα με χαλάει. Τι "the sword" ρε μαλάκες. Όνομα είναι αυτό...

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Planet of Zeus - Macho Libre

Μάλλον ό,τι καλύτερο υπάρχει στην ελληνική σκηνή αυτό τον καιρό.

Το καινούριο δισκάκι των Planet Of Zeus είναι φωτιά. Το ντεμπούτο τους "Eleven the Hard Way" άψογο, το Macho Libre φανταστικό. Σπανίζουν τέτοιες γκρουπάρες δυστυχώς σε ελληνικό έδαφος. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι γιατί έχουν να μας πουν πολλά.

Τεράστιο ατού τους, οι live εμφανίσεις. Αυτοί την στιγμή βρίσκονται κατά τη διάρκεια του Macho Libre tour, το νου σας.

Enjoy.

DOWNLOAD HERE

Και το βιντεάκι του "leftovers".